Historia

Sanockie Towarzystwo Walki z Kalectwem  powstało 13 grudnia 1984 roku i przyjęło nazwę „SALUTARIS”. Słowo to pochodzi od wyrażenia łacińskiego i oznacza: zbawienny, korzystny, dobrze utrzymany, zdrowy. Inicjatorem powstania TWK w Sanoku był nieżyjący obecnie dr Leszek Niziankiewicz, który na obozie rehabilitacyjno-szkoleniowym w Myczkowcach poddał myśl młodzieży niepełnosprawnej z Sanoka o utworzenie tej organizacji. Współzałożycielem był Kolega Henryk Pawiński. Pierwsze spotkania w gronie koleżeńskim (9 osób) i liczne dyskusje dały początek założenia Koła w Sanoku przy TWK w Krośnie. Powołany został pierwszy zarząd w następującym składzie:

Henryk Pawiński – prezes
Maciej Włodarz – zastępca prezesa
Urszula Sieczkowska – sekretarz
Marek Krupa i Franciszek Haznar – członkowie
Mgr Anna Fedak – psycholog – opiekun koła
Mgr Marta Kunik – Tarnawczyk – rehabilitantka

Duszpasterzami Koła byli: ks. Marian Bocho i ks. Krzysztof Kwieciński.

Kolega Henryk Pawiński był długoletnim prezesem Koła, następnymi byli:

Maciej Włodarz,
Antoni Szpiech,
Jerzy Tutak,
Helena Rojek.

W czasie kiedy byliśmy kołem działały sekcje takie jak dziewiarska (gobeliny), prowadzona przez Stanisława Młynarza, plastyczna (malowanie i grafika), którą prowadził znany dzisiaj w Sanoku niepełnosprawny artysta-malarz Jerzy Wojtowicz, poetycka, którą prowadził Stefan Trybiec, wypalanie w drewnie – Mirosława Szalbot i Krystyna Kucyj oraz sekcja samochodowa prowadzona przez Józefa Palucha. Koło „SALUTARIS” posiadało również zespół muzyczny w składzie: Marek Krupa – akordeon, Zbigniew Gagatko – trąbka i Andrzej Kozioł – perkusja.

Przez 22 lata byliśmy w strukturach Polskiego Towarzystwa Walki z Kalectwem Oddział Terenowy w Krośnie, działaliśmy jako Koło Salutaris w Sanoku.

18 września 2006 roku przekształciliśmy się z Koła w Stowarzyszenie – PTWK Oddział Terenowy „Salutaris” w Sanoku, 18 lipca 2008 otrzymaliśmy status Organizacji Pożytku Publicznego. Zarówno będąc Kołem jak i Stowarzyszeniem organizowaliśmy spotkania integracyjne: opłatkowe, andrzejkowe, ogniska, wycieczki, turnusy rehabilitacyjne, spotkania z ciekawymi ludźmi itp.

Na przestrzeni lat liczba członków z różnych przyczyn zmieniała się, obecnie liczy 116 osób.

Głównym celem statutowym od początku istnienia organizacji aż po obecne czasy było i jest niesienie pomocy członkom, a przede wszystkim rehabilitacja i integracja osób  niepełnosprawnych oraz   ich adaptacja w środowisku.

 

Odeszli na zawsze … pamiętamy.

Historia naszej organizacji pisze nowe karty od powstania, aż po dzień dzisiejszy. Jedni członkowie przychodzą, drudzy odchodzą.  Wśród tych którzy odchodzą są ci co odeszli tak nagle, bezpowrotnie, na zawsze, ale żyją w naszych sercach tak długo, jak my o nich pamiętamy…

Prezes Zarządu

Helena Rojek